فلسفه عبادت در قرآن

چکیده و راهنمای مطالعه

نمازگزار ناچار است كه بخاطر صحّت نماز و يا قبول شدن آن، يك‏سرى دستوراتِ دينى را مراعات كند كه رعايت آنها خود زمينه‏اى قوى براى دورى از گناه و زشتى است. آرى كسى كه لباس سفيد بپوشد، طبيعى است كه روى زمينِ آلوده و كثيف نمى‏نشيند. قرآن بدنبال سفارش به نماز مى‏فرمايد: «إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَات» (30) همانا كارهاى شايسته، گناهان را از بين مى‏برند. پس نماز يك توبه عملى از گناهان گذشته است و خداوند با اين آيه به گنهكار اميد مى‏دهد كه اگر به كارهاى شايسته همچون نماز و عبادت روى بياورد بديهايش محو مى‏شود.